خانه‌ام ابری است

  • PDF
امتیاز کاربر: / 2
بدخوب 

(پدر شعر نو)

شعر سنتی و کلاسیک ایران که دارای مضامین تکراری بود و سبک‌های آن دیگر نیاز علاقه‌مندان به شعر را پاسخگو نبود، نیازمند تحولی اساسی بود. یکی از مهم‌ترین تغییر و تحولات در حوزه شعر فارسی آفرینش سبکی نو بود که بعدها به سبک نیمایی هم شناخته شد. بعد از تحولات دوران مشروطه ادبیات فارسی هم کم‌کم دچار دگرگونی شد و سبک‌های متفاوتی وارد شعر شد؛ در نهایت علی اسفندیاری ملقب به نیما یوشیج سبک تازه‌ای آفرید.

نیما در دو حوزه فرم و محتوای شعر کلاسیک فارسی تحول ایجاد کرد. او با سرایش شعر «افسانه» طرح شعر نو را ریخت که با شعر سنتی ایران تفاوت بزرگ محتوایی داشت.

نیما در شکل‌دهی به این حرکت تلاش می‌کند در کنار شکستن صورت و ایجاد تحول در ساختار معنایی شعر، چارچوب زبانی را نیز بشکند و زبان شعر را به طبیعت «نثر» نزدیک کند، اما شکستن چارچوب زبان کار درستی به نظر نمی‌رسید، چرا که زبان از آنِ ملتی است که در طی قرن‌ها ساختار و نظام خود را حفظ کرده و سیستمی بسیار دقیق و فعال است که تغییرات در آن بسیار حساب شده و آرام شکل می‌گیرد و به همین خاطر است که شعر نیما کمتر خوانده می‌شود و کمتر فهمیده می‌شود. در واقع خواننده در همان گام نخست دچار سردرگمی شده و هنجارشکنی‌های نیما در زبان، به او اجازه نمی‌دهد که از مسلخ زبان بگذرد و با شعر ارتباط برقرار کند. البته این ویژگی در اشعار کوتاه و ماندگار نیما کمرنگ شده است.

(نيما يوشيج، نویسنده: داریوش سعادتی لیلان و اعظم بابائی، پایگاه اینترنتی پژوهشکده باقرالعلوم)

شعر نيما، شعري است سمبليك و نهادين و فهم دقيق و درست شعر او بسته به درك و دريافت زبان و بيان سمبليك است. نيما با چنين زبان و بياني مسایل سياسي و اجتماعي زمان خويش را بازگو مي‌كند و به نقد مي‌كشد. متناسب با فضای زندگی شاعر در آن دوره، در حوزه‌هاي واژگاني نیز تعداد زيادي از واژگان نيما برگرفته از زبان محلي مردم مازندران است. (حسين پورچافي، علي؛ جريان‌هاي شعري معاصر فارسي، تهران، امير كبير، 1384، چاپ اول ص 237 –239)

تأثیر عناصر طبیعت نیز در اشعار نیما مشهود است؛ عناصری از زندگی و طبیعت کوهستانی شمال کشور در شعر نیما وجود دارد و علت آن هم زندگی کردن شاعر در دل طبیعت است.

نیما یوشیج، شاعری دانا و آگاه به ادبيات كلاسيك بود، همچنین وی در  ادبيات اروپايي مطالعه داشت. او نیاز ادبيات فارسي به تحول و تغییر بنیادین را درک و دریافت کرد.

شعر: خانه‌ام ابري است

يكسره روي زمين ابري است با آن

از فراز گردنه، خرد و خراب و مست

باد مي‌پيچد

يكسره دنيا خراب از اوست

و حواس من

آي ني زن، كه تو را آواي ني برده است دور از ره، كجايي؟

خانه‌ام ابري است اما

ابر بارانش گرفته است

در خيال روزهاي روشنم كز دست رفتندم

من رو به آفتابم

مي‌برم در ساحت دريا نظاره

و همه دنيا خراب و خرد از باد است

و به ره، ني‌زن كه دايم مي‌نوازد ني‌ در اين دنياي ابر اندود

راه خود را دارد اندر پيش

 

تهیه و تنطیم: گروه فرهنگ و ادب (مهری رشنو)

آدرس ایمیل:

این نشانی پست الکترونیک دربرابر spambot ها و هرزنامه ها محافظت می شود. برای مشاهده آن شما نیازمند فعال بودن جاواسکریپت هستید

از کدام قسمت وب سایت بیشتر استفاده می کنید؟




نتایج

شما در این صفحه هستید :